On beş yıllık bir ilişkiye nokta koyduğum gün üzgündüm, eve geldim haberleri açtım ve Soma' yı duydum.Onca ölümün, babasız kalan çocukların,eşsiz kalan kadınların, sönen hayatların arkasından biten bir ilişkiye ağlamaktan utandım.
Yazmak istedim yazamadım,okumadım, bakamadım,üzüldüm ama o insanlar için bir şey yapamadım kendimden utandım.Üzerinden neredeyse on gün geçti unutulmaya başlandı bile...
Umarım bir daha aynı acıları ülkemiz yaşamaz,onurları ile bir lokma ekmek parası için çalışan insanlar kaybetmeyiz.
Başımız sağ olsun...
Yazıyı yazarken deprem oldu, bir felaket daha hatırlattı kendini...Devamı olmaz inşallah...
Bence...
Hepimiz Allah'a emanet...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder